Moje ulubione zadanie matematyczne na czas oczekiwania. Zadanie z makowcem. Warto spróbować dać je do wykonania uczniom zbadać, w jaki sposób rozumują. Moi pierwszoklasiści mają je za sobą. Prawidłowe rozwiązanie zostało podane przez uczniów. Były burzliwe dyskusje i różne drogi do celu. Polecam tabliczki suchościeralne i koniecznie rysunki pomocnicze.
Tangram to chińska łamigłówka, która powstała już 3000 lat temu. Układanka ta jest obecna wśród dziecięcych gier czy układanek, ale raczej niedoceniana w edukacji. Ostatnio wraz z podręcznikiem "Ale to ciekawe" odkrywam tangram na nowo. Układanie tangramu pozwala na doskonalenie wielu umiejętności przez najmłodszych uczniów. Po pierwsze porządkowanie elementów tangramu. W prawdzie to tylko siedem figur geometrycznych zamkniętych w kopercie, ale okazuje się, że elementy układanki lubią chować się lub znikać. Po drugie układanie figur zgodnie z obrazkową instrukcją. Ta umiejętność wymaga doskonalenia, powtarzania, rozszerzania zakresu. Uczniowie w różnym tempie dochodzą do celu, ale z każdą kolejną próbą poprawnie wykonanych zadań jest więcej. Najpierw ułożyliśmy kwadrat. A potem kolejne wzory.
Inną trudnością okazało się wycinanie elementów tangramu i wklejanie do zeszytu. Zajęcia z tangramem dały mi możliwość aktywnej obserwacji uczniów oraz "wyłonienie" tych, którzy wykazują trudności w tym zakresie.
10 listopada obchodzony jest Dzień Jeża. To nietypowe święto staje się coraz bardziej popularne w Polsce, bo przypomina jak ważnym zwierzęciem w naszym otoczeniu jest jeż, że musimy go chronić, bo jest sprzymierzeńcem w walce ze szkodnikami ogrodów. Warto też przy okazji obalić kilka mitów, dotyczących jeży. Polecam prezentację Moniki Walkowiak, która zawiera wspaniałą dawkę informacji na temat jeży oraz pomocy jeżom.
Każda łamigłówka, zagadka, gra matematyczna wymagająca logicznego myślenia, jest ważnym narzędziem w edukacji matematycznej. Jeśli łamigłówka pozwala uruchomić dziecko, daje mu możliwość ruchu, manipulowania, działania i rozmawiania oraz wymianę poglądów z rówieśnikami, jest tym bardziej cenna.
Taką łamigłówką jest sudoku. Pierwotne sudoku opierało się na cyfrach. Cyfry miały pozostać "samotne", czyli nie mogły się powtarzać ani w pionie ani w poziomie. W dobie kolorów, kształtów i obrazów, zamiast cyfr można użyć innych piktogramów lub przedmiotów.
W klasie pierwszej sudoku można układać na dywanie, na samodzielnie przygotowanych kratownicach, na macie do kodowania. Można wykorzystać klocki, kubeczki, figury geometryczne lub inne pomoce.
.jpg)
Najpierw układali na pustych matach sudoku. Następnie losowo układali kubeczki w jednym kolorze i uzupełniali pozostałymi kolorami. Po wielu takich ćwiczeniach przeszli do kropkowego sudoku w zeszycie. To już inna trudność, bo jeśli ktoś pomylił kolor, to trzeba było gumować. Kolejne sudoku wymagało już wycinania i przyklejania brakujących elementów. Pierwszoklasiści popracowali więc również nad usprawnianiem ręki przez wycinanie, rysowanie i naklejanie.
Edukacja matematyczna w klasach młodszych ma odbywać się w ruchu, w działaniu. Podręcznik powinien nas do tego zachęcić i zainspirować. Świetną okazją do "uruchomienia" klasy jest tworzenie wykresów. Uczniowie mogą zbierać dane o klasie i konstruować wykres za pomocą klocków, patyczków, albo karteczek czy rysunków. O co możemy pytać: Jaki kolor oczu mają uczniowie w naszej klasie? Jaki owoc lubimy najbardziej? Gdzie spędziliśmy wakacje? Możemy zapytać o uprawiane sporty, czy o zwierzęta hodowane przez dzieci.
Matematyka
w ruchu. Tak lubię. Ćwiczenia matematyczne w ręce, ołówek w ręce i tworzymy wizytówkę klasy. Wiemy już,
że nikt nie ma papugi. Koty i psy cieszą się taką samą popularnością. Jedno
dziecko ma królika, a bliźniaki żółwia, którego trzeba było dorysować. Czworo
dzieci nie ma zwierzątka w domu. Spotkania w parach. Konsultowanie
wyników. Porównywanie wyników. Dyskusje.
Piękna lekcja.
.jpg)
Jako współautorka podręcznika "Ale to ciekawe" wydawnictwa MAC doświadczyłam "sławy" medialnej. Nie wiadomo, czy się cieszyć czy smucić... Postanowiłam jednak odnieść się do artykułu, który już na początku roku szkolnego pojawił się na portalu internetowym. Pakiet dopiero wchodzi na rynek i już wzbudza emocje. To dobrze, czy źle?
Okazało się, że nasze (autorskie) zadanie podzieliło rodziców. Komentarze rodziców można przeczytać w artykule, więc nie będę ich przytaczać. Chcę się odnieść jednak do samego zadania. Oto ono:
... ważna sprawa.
Posługiwania się mapą, poznawania geografii świata można uczyć się na wiele sposobów i przy różnych okazjach. W klasie trzeciej okazja poznania Afryki przyszła wraz z lekturą "Afryka Kazika" Łukasza Wierzbickiego. Skutecznym sposobem poznawania geografii Afryki okazało się tworzenie mapy. Wydrukowałam konturową mapę w dziewięciu częściach do ułożenia i sklejenia. Pierwszym zadaniem, wcale niełatwym było ułożenie właściwego kształtu i sklejenie wszystkich elementów mapy. Korzystając z tradycyjnego atlasu uczniowie zapoznali się z kształtem kontynentu.
