Dziewczynki mają moc

11 lutego obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce. Święto ustanowione zostało w  roku przez ONZ na wniosek wielu organizacji wspierających i doceniających dostęp kobiet i dziewcząt do nauki, inżynierii, matematyki, technologii, badań naukowych itp. 

Międzynarodowy Dzień Kobiet obchodzony 8 marca i jest starszym świętem, bo obchodzonym od 1910 roku i ma zupełnie inna genezę.

Temat uważam za ważny i bardzo na czasie. Gdy zapytamy uczniów/uczennice o sławne Polski, kobiety, które wyróżniały się w dziedzinie nauki, kultury czy sztuki, usłyszymy pojedyncze nazwiska. Najczęściej pada nazwisko Marii Skłodowskiej - Curie, dwukrotnej noblistki, naukowczyni, niezwykle odważnej kobiety, której przyszło żyć w czasach, kiedy w Polsce studiować mogli tylko mężczyźni. Dlatego Maria musiała udać się do Francji, aby zrealizować swoje marzenia. Studiowała na Sorbonie, a potem również tam wykładała.

Fundacja Kosmos dla dziewczynek pochyla się nad tematem i w myśl zasady: Wspieramy dziewczynki dziś, by jutro zmieniały świat proponuje  program dla szkół  Superbohaterki w naszej klasie. To ciekawa oferta na świętowanie Dnia Kobiet w klasie. Fundacja przygotowała animację, w której przedstawiono sylwetki jedenastu sławnych Polek. Każda z nich miała swoją pasje i supermoc. Każda z nich miała cechy, które sprawiały, że była wybitna. Są wśród nich: pisarka, chemiczka, himalaistka, tajna agentka oraz królowa.

Można zapoznać się z wszystkimi sylwetkami, poznać ich supermoce i wybrać (w klasie) jedną z nich i zgłębić wiedzę o niej. Może będzie to Jadwiga Andegaweńska - królowa Polski? Tak zagłosowali moi uczniowie. 

Ja wybrałabym Simonę Kossak...

 

Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego w klasie trzeciej...

 ... to dobra okazja, aby wprowadzić ważne terminy językowe. Może więc homonimy, synonimy, antonimy lub oksymoron? Polecam!

Jak świętować Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego?

21 lutego będziemy obchodzić Międzynarodowy Dzień Języka Ojczystego. Święto zostało ustanowione w 1999 roku przez UNESCO na pamiątkę tragicznego, ale bardzo ważnego wydarzenia. W 1952 pięciu studentów z Bangladeszu zginęło podczas demonstracji, w której domagano się  nadania językowi bengalskiemu statusu języka urzędowego. Więcej na ten temat można przeczytać na stronie UNESCO.

W edukacji wczesnoszkolnej możemy świętować na wiele sposobów. Moim ulubionym jest rysunkowe przedstawianie frazeologizmów, powiedzeń i przysłów.

Gdy do prac naszych uczniów nagramy ich ustne wypowiedzi objaśniające ich znaczenie, powstanie ciekawa prezentacja, z której mogą korzystać inni.

Zajęcia przeprowadziłam w klasie trzeciej. Prezentacje pt. "Co to znaczy?" można zobaczyć na blogu Teraz My!

Walentynkowe chmury wyrazowe...

 ... to dobra propozycja na walentynkowe zajęcia komputerowe. Uczniowie otrzymują proste polecenia:

1. Uruchom https://wordart.com/

2. Wybierz kształt: serce

3. Wpisz imiona wszystkich dziewczynek/chłopców w klasie.

4. Jedno imię wyróżnij wielkością, kolorem, czcionką.

5. Wyślij obraz ze strony na email nauczyciela wpisując w temat nazwę np. Walentynka Wojtka....

Reszta w rękach nauczyciela... 

Walentynkowe chmury wyrazowe autorstwa skrzypiec.beata

Walentynkowe czytanie w klasie

Są takie książki, które mówią o miłości w sposób inspirujący, mądry i przystępny. Książki dla dzieci i dorosłych. Dla młodszych uczniów i tych starszych. Książki na kilka chwil lekcji. Są książki na co dzień i od święta. Uniwersalne. Ponadczasowe. Piękne.

Taką książką jest "Ja, miłość - księga współodczuwania" Petera H. Reynoldsa, który jest autorem znanej wszystkim "Kropki". Książka ma mało tekstu, ale dużo treści. Jest pięknie ilustrowana i mówi o miłości. Czym jest miłość według autora? O tym przeczytajcie sami.

Książka została wydana przez Wydawnictwo Mamania

Nasze lektury

Lektury szkolne kojarzą się z nudą, grubymi książkami do przeczytania, z przykrym obowiązkiem i traumą szkolną.  Czy na pewno tak jest? 

Choć ostatnia reforma edukacji była dla mnie trudna  do przeżycia, to jedno w tym bałaganie okazało się wspaniałe: Lista proponowanych lektur szkolnych. Niektóre znikły z listy ( i dobrze im tak), pojawiło się wiele nowych. Niektóre pozostały i trudno byłoby mi się z nimi rozstać. A te nowe cieszą bardzo. Bo świat się zmienia. Bo o wartościach można mówić w różny sposób. Bo czasem warto sięgać po nowe. 

Słucham moich uczniów, słucham rodziców, którzy razem ze swoimi dziećmi czytają książki. Rodzice potrafią wymienić tytuły i powiedzieć, które książki zapadły im  w pamięć. Uczniowie na na zajęciach relacjonują, opowiadają i dyskutują. Zachwycają się. Dowiadują się wielu ciekawostek. Śmieją się i podziwiają. To dowód na to, że lektury szkolne nie takie straszne.

Teraz czytamy "Rany Julek..." Agnieszki Frączek. Poznajemy sylwetkę Juliana Tuwima. Mały Julek był dzieckiem żywym. Posiadał wiele zainteresowań, które wcale nie wskazywały na to, że zostanie poetą... Miał swoje bziki... Uwielbiał gady... I co jeszcze? Przeczytajcie sami.

Lektury szkolne wcale nie są takie straszne.

Każdy ma jakąś moc...

 

Przedstawiam kolejną książkę, która powinna znaleźć się w klasowej biblioteczce. Wielka księga Super Mocy (autorzy: Susanna Isern oraz Rocio Bonilla) oznaczona jest etykietą edukacji emocjonalnej dziecka. Krótkie jednostronicowe rozdziały opowiadają o dzieciach oraz ich supermocach. Niektóre z nich od razu odgadywane są przez uczniów, inne - trudne do nazwania- budzą zaciekawienie. Uczą się nazywać supermoce, dzięki którym jesteśmy wyjątkowi i niepowtarzalni. Supermocą może być odwaga, optymizm lub cierpliwość. Pośród osiemnastu opisanych supermocy, każdy odkryje swoją własną. I takich książek nam trzeba.

Matematyczne zadania na czas oczekiwania

 

Matematyczne zadania na czas oczekiwania autorstwa skrzypiec.beata

Chwile czytania na czas oczekiwania

Dużymi krokami zbliża się grudzień. Wyjątkowy czas przedświątecznych klasowych rytuałów.  Jednym z nich mogą być chwile czytania na czas oczekiwania. 

Kalendarz wykonany przez uczniów w klasie to dobry sposób na rozpoczęcie rytuału. Uczniowie szybko opanowują umiejętność konstruowania miesięcznego kalendarza na kartce A3. A zadań wystarczy dla każdego. Trzeba przygotować nazwę kalendarza z dużych kolorowych liter, paski z dniami tygodnia oraz karteczki z liczbami od 1 do 31. Niektóre z nich to niedziele, więc trzeba je jakoś wyróżnić. Trzeba narysować ikony ważnych grudniowych dni - mikołajek, świąt czy sylwestra. Pracy i okazji do współpracy jest bardzo dużo. Trzeba jeszcze kalendarz ozdobić, udekorować i powiesić w klasie.

Wcześniej uczniowie otrzymują zadanie przygotowania tekstu o tematyce świątecznej, który będą czytać w klasie. Wybierają książki, baśnie, wiersze. Sięgają do swojej domowej biblioteczki lub udają się do szkolnej biblioteki. Wertują grudniowe "Świerszczyki" bogate w tematy świąteczne.  Każdy w dowolny sposób dokonuje wyboru tekstu oraz dnia, kiedy będzie czytał go w klasie. Samodzielnie zaznacza to w kalendarzu.

Nadchodzi grudzień i chwile czytania na czas oczekiwania. Każdego dnia Ktoś siada na krześle "Mam głos" i czyta świąteczną opowieść. Każdego dnia Ktoś wprowadza nas w radosny czas oczekiwania na święta. I z każdym dniem, coraz bliżej święta.

Codzienne czytanie, słuchanie, zaangażowanie i świętowanie. Rytuał "Chwile czytania na czas oczekiwania" realizuję od lat w klasach trzecich. I nigdy nie zdarzyło się, aby ktoś zapomniał o swoim zobowiązaniu. Edukacyjna moc rytuału ogromna...Warto jeszcze pamiętać o krześle "Mam głos".

O Polsce inaczej

W czasie, gdy w kalendarzu pojawiają się daty związane  ze świętami narodowymi, poszukujemy pomysłów oraz inspiracji do wielokierunkowego podejścia do tematu.  Przecież patriotyzm to ważna sprawa, a temat "Polska" to ogrom zagadnień, rozważań i możliwości interpretacji. Książka "Wytrzyszczka czyli tajemnice nazw miejscowości" to hit tegorocznego narodowego Święta Niepodległości.  Michał Rusinek w swej książce w zabawny sposób opisuje, skąd wzięły się nazwy miejscowości. Czy wiecie, skąd pochodzi nazwa Pszczyna? A Swornegacie? Czy wiecie, że w Polsce jest Ameryka, Praga, Niemce, Argentyna i nawet Brazylia? Wszystko znajdziecie w książce Michała Rusinka z pięknymi ilustracjami Joanny Rusinek.

Gorąco polecam! Ubawicie się do łez. I dowiecie się co nieco.

Dzień Jabłka

Światowy Dzień Jabłka obchodzony jest 28 września. Ten popularny w Polsce owoc może być inspiracją do projektu klasowego, w zakresie większości edukacji. Najciekawsze aktywności to te, które przygotują sami uczniowie. Wystarczy zainspirować, przydzielić zadania, dać wolność w działaniu. 

Tak powstał filmik, w którym Karol skonstruował z klocków scenkę sytuacyjną i opowiedział o grawitacji. Więcej aktywności na Dzień Jabłka można zobaczyć na blogu Jestem uczniem 2020. 

A na deser polecam książkę Anny Czerwińskiej-Rydel "Jabłko Newtona". 

Książeczka do przeczytania w pięć minut. Idealna dla przedszkolaków i pierwszoklasistów oraz do samodzielnego czytania przez najmłodszych. W kilku zdaniach opowiada o życiu Izaaka Newtona, o jego dziecięcych marzeniach i ważnych odkryciach. Na Dzień Jabłka jak znalazł.

Z dziećmi o wojnie

 

Dawno,  dawno temu to było, ale wcale nie w bajce, tylko w prawdziwym świecie...
Pokazałam uczniom książki do czytania w klasie i dałam im  wybór. Niemal jednomyślnie, trzecioklasiści chcieli usłyszeć dalszą część "Asiuni". Przeczytaliśmy więc w klasie książkę Joanny Papuzińskiej "Mój tato szczęściarz". Przeczytaliśmy ją w trakcie jednej lekcji. 

I co to znaczy być szczęściarzem? Cóż to znaczy szczęście w nieszczęściu? 

Książka bardzo nas poruszyła. Pokazała życie taty Asiuni w Warszawie podczas powstania warszawskiego. To był bardzo trudny i smutny czas. Pozwala pospacerować po Warszawie sprzed lat i spojrzeć na stolicę przez pryzmat okrucieństwa wojny...

Może komuś uda się odbyć wędrówkę po Warszawie z tą ciekawą książką.

Z dziećmi o II wojnie światowej

Od kilku dni zastanawiam się, jak przeprowadzić zajęcia o II wojnie światowej w klasie trzeciej. Nie jest mi bliski obraz małego powstańca, walczącego dziecka, dziecka żołnierza. Owszem, mamy takie wydarzenia w historii, ale... Niech historia uczy nas wychowywać dzieci do pokoju, a nie do wojny. Już dość dziecięcych lęków, które pojawiły się po wybuchu wojny w Ukrainie.  

W tym roku nie opowiem o małym powstańcu. Obejrzymy film. I przeczytamy książkę "Wszystkie moje mamy" Renaty Piątkowskiej.

Dołączam notatkę wykonaną przez uczennicę klasy III a -Julki po obejrzeniu filmu.